Actueel
Verslag kloosterreis
Op maandag 16 november 2009, rond negen uur, vertrokken wij, zes bezoekers van de Open Hof en vier begeleiders, voor een driedaags bezoek naar St. Liobaklooster in Egmond binnen.
In het St. Liobaklooster wonen 17 vrouwen. Zij leven daar volgens de regels van Benedictus. Zij zijn een zogenaamde contemplatieve orde. Dat betekent dat zij wonen en werken in het klooster.
Aan het eind van de maandagochtend werden wij hartelijk ontvangen in het klooster. Omdat de tijd ervoor was sloten wij ons direct aan bij de sext, een middagviering in de kapel. Na de warme maaltijd, de afwas en de kennismaking met andere gasten en de gastenzuster: Zoë, werd er een door Hans voorbereidde wandeling gemaakt naar het strand. Hans leidde naar de Adelbertus kapel en vandaar door naar het strand. Voor een aantal, de eerste keer dat ze zover van ‘huis' waren. Na de vespers, de viering om half zes, een broodmaaltijd en de completen, de dagafsluiting, was het half negen geworden. Moe van alle indrukken vertrokken de meeste direct naar hun kamer omdat de volgende morgen er alweer vroeg een viering op het programma stond. Een aantal bleven nog wat zitten, voor een spelletje en een goed gesprek.
Dinsdagmorgen om kwart over zes liep de wekker af. Om half zeven staat de ‘metten' op het programma. De viering waar de dag mee wordt begonnen. En inderdaad, bijna iedereen was er. En langzaam aan werd het duidelijk hoe het werkt in zo'n viering, met de verschillende boekjes, de verschillende soorten liederen en de stiltes.
Het ontbijt dat hierop volgt, werd gevolgd door de ‘lauden' wat betekent: lofzang. Een viering met brood en wijn. Een lange zit voor sommige, maar tegelijkertijd indrukwekkend om mee te maken. Om half elf mochten wij zuster Zoë in ons midden verwelkomen. Zij kwam ons vertellen over het kloosterleven, de mooie kanten ervan, maar ook de moeilijke kant en hoe motivatie om dit moedige leven te willen leiden.
Ook mochten wij een kijkje nemen in de tentoonstellingsruimte, waar datgene wat de zusters maken, tentoongesteld wordt. Het wandkleed dat daar hangt vond iedereen wel geschikt voor onze eigen kapelruimte in de Open Hof. En ja hoor, het kleed is ondertussen in de Open Hof gearriveerd. Nogmaals werd middag besteed om de zee te bezoeken, een aantal lopend, een aantal met het busje. Om half zes sloten we ons aan bij de ‘vespers' en om kwart voor acht weer bij de ‘completen'. Een intensieve, enerverende, maar ook ontspannen dag, liep ten einde. De nacht bracht ons vanzelf bij de woensdag. De laatste dag, waarop de terugreis zou worden aanvaard.
Woensdagmorgen, een storm raast over Egmond. Maar gelukkig treft die ons niet. Ons treft het gevoel dat we bijzondere dagen hebben meegemaakt, waarin we bijzondere dingen gezien hebben, waarin we bijzondere mensen hebben ontmoet. In de ‘lauden' nemen we afscheid van de zusters, met het voornemen om zeker nog eens terug te komen. Als de auto ingepakt is verzamelen we ons nogmaals in de kapel. In een kring en een gezamenlijk gebed sluiten we deze dagen af. Inderdaad bijzondere dagen dat waren het!
Gerhard ter Beek.