Visie
De kerntaak van de Open Hof ligt in:
- het bieden van diaconale en pastorale zorg aan dak- en thuislozen en druggebruikers.
- Het bemiddelen, c.q. verwijzen naar de hulpverlening van de bezoeker. Deze kerntaak wordt verricht vanuit een visie op de doelgroep, een visie op de kerk, c.q. de Bijbel en een visie op de samenleving.
Dak- en thuislozen worden veelal in een adem genoemd. Toch maken we een onderscheid tussen thuislozen en daklozen.
- Thuislozen zijn mensen die persoonlijk, relationeel en maatschappelijk zeer kwetsbaar zijn in de gangbare samenlevingsvormen. Die op korte termijn weliswaar een bepaalde zekerheid van onderkomen hebben door middel van een sociaal pension of een 24-uurs voorziening.
- Daklozen zijn eveneens mensen die persoonlijk, relationeel en maatschappelijk zeer kwetsbaar zijn, maar die dagelijks een grote mate van onzekerheid hebben ten aanzien van onderdak. Dat zijn feitelijk mensen die zijn aangewezen op een nachtvoorziening of niet zelden de nacht op straat dienen door te brengen.
Christenen gaan akkoord met de stelling dat de Schrift normerend is voor geloof en kerk. Deze vorm van "werkdadig geloven" vraagt een onvermijdelijke keuze. Keuze in prioriteiten, niet bij het Woord alleen leeft een mens. Twee kerntaken van het geloof, van de kerk, zoals deze in de Bijbel zijn beschreven zijn diaconaat en pastoraat.
- Diaconaat: Dienend aanwezig zijn in de binnenstad van Groningen. De stad is een smeltkroes van leefstijlen, visies en problemen. En juist dat laatste wordt het meest prominent zichtbaar of juist onzichtbaar in aanwezigheid van dak- en thuislozen die in de stad opgaan in anonimiteit, prostitutie, werkloosheid, vereenzaming, verarming, veroudering en in toenemende mate vreemdeling zijn. In die smeltkroes wil de kerk, in de vorm van de Open hof zich dienend present stellen.
- Pastoraat: In de complexe wereld van dak- en thuislozen en verslaafden neemt pastoraat, naast de reguliere hulpverlening, een aparte plaats in. Voor de buitenwereld bestaat al snel het beeld dat dak- en thuislozen en verslaafden alles doen "wat God verboden heeft" en compleet van "God los-zijn". De wereld van dak- en thuislozen en verslaafden is een wereld van overleven, waar ogenschijnlijk maar een doel geldt; zo snel mogelijk scoren en opnieuw aan drugs en/of drank komen. Het is een strijd geworden van overleven op straat, waar men onbedoeld in terecht gekomen is. De groep mensen is een zeer veelzijdige groep mensen. Blanken en zwarten, mannen en vrouwen, jongeren en ouderen, moslim, christen, van huis uit kerkelijk of helemaal niet kerkelijk.
Het pastoraat heeft als uitgangspunten:
- De mens wordt aanvaard zoals hij erop dat moment voorstaat;
- Er wordt erkend dat mensen redenen kunnen hebben drugs/drank te gebruiken, daar waar veiligheid, geborgenheid en warmte ontbreken;
- Er wordt geluisterd met als effect reductie van spanning, angst en agressie;
- Er wordt gestreefd naar onafhankelijkheid zodat de mens op enig moment zijn leven weer in eigen hand kan nemen;
- Er wordt gestreefd naar een situatie waarin existentiële vragen aan de orde kunnen komen, zoals: Waar leef ik voor? Wat geeft mij moed? Vanuit welke hoop leef ik? Hoe ga ik om met wat mij is overkomen? aan de orde kunnen komen;
- Er wordt gewerkt aan de hele mens, zijn hele leefwereld is in het geding. Centraal staan vragen naar geloof, emoties en ervaringen.